geçmiş deneyimlerimizin bizim şu andaki halimizi oluşturduğunu düşünürsek geçmişe takılı kalıp kalmadığımızı farkedemiyor olmamızı normal karşılayabiliriz… ancak, sürekli geçmişte olup bitene hayıflanarak yaşamak da gelecekle ilgili sürekli umutsuz olmamıza neden oluyor. o yüzden, içinde bulunduğumuz anda olup bitene odaklanmamız sağlıklı bir hayat yaşamamız için önemli.
aşağıdaki soruların cevapları önemli:
- özellikle sevimsiz ve rahatsız edici hatıralar tarafından lanetlendiğinizi hissediyor musunuz?
- zaman zaman sizin yaptığınız veya birinin size yaptığı bir şeyden dolayı utanç duyuyor musunuz?
- bu hatırların yeteneklerinizi kullanmanızı engellediğini farkediyor musunuz? (mesela, hareketlerinizin sizi inciteceğinden korku duyuyor musunuz?)
geçmişimize takılıp kalmamıza neden olan 3 ana sebep var:
1. kötü deneyimlere takılıp kalmak
muhtemelen bunu biliyorsunuzdur: olumsuz bir olayı tekrar tekrar yaşamak bir yere kadar faydalı olabilir ama fazlası kendinize sürekli bunu hatırlatmak anlamına geliyor. bu durumda incindiğiniz noktanın doğal bir şekilde iyileşmesini engellemiş oluyorsunuz.
her deneyimin amacı ondan bir şeyler öğrenmek. dolayısıyla, sürekli bu deneyimi yaşadığınızda artık öğreneceğiniz br şey kalmamış oluyor. bırakın gitsin.
2. sürekli suçluluk duygusu yaşamak
geçmişte yer alan bir takım olayları o zamanki anlayışınıza göre değerlendimelisiniz; daha sonra ki anlayışınıza göre değil. an be an, bizi daha akıllı kılan yeni şeyler öğreniyoruz.
geçmişte utanç duyduğunuz her neyle ilgili olursa olsun artık daha akıllısınız. kendinizi affetmenizde bir sakınca yok. dolayısıyla, “o zaman ki aklım olsaydı” hayıflanması tamamen bir vakit kaybı oluyor.
3. geçmişi tekrarlatan kalıplar
olmasını beklediğiniz için bir şeyin gerçekleşmesi nedir hiç duydunuz mu?
mesela, çocukken sizinle hep dalga geçilmişse zayıf olduğunuzu, kurban olduğunuzu öğrenmişsinizdir. o yüzden, size yabancı gelen veya güven duymadığınız bir ortamda hemen o role bürünürsünüz – zayıf olmak, kurban olduğunuzu göstermek… yani inancınızı doğrulamayı ve kendinizi o rutine sokmayı onaylarsınız.
acınızın nerede başladığını ve ilişkilerinizi ne derece zedelediğini bulmak bir iç değerlendirme yapmanızı gerektiriyor… ama bunu yapmaya değer. çünkü, sizi geçmişe bağlayan zincirinizi bir kez öğrendiniz mi onu kırıp kurtulması kolay olur.
geçmiş travmalarımıza sarıldıkça, çözümü bulana dek benzer durumlarda hemen tetikleniriz. hep benzer ilişkiler kurmak, bu durumun nasıl işlediğine dair en güzel örnektir. siz “neden ben?” sorusunu sordukça, o hep sizin başınıza gelecek.
kendinize mutlu ve tatmin edici bir gelecek yaratmak istiyorsanız geçmişi silkelemeli ve arzu ettiğiniz geleceği planlamak için içinde bulunduğunuz ana odaklanmalısınız. geçmişin hayatınızda bir yeri var, ama içinde bulunduğunuz ana ait değil.
sonuçta; geçmişi geçmişte bırakmadığımızda bugünü yaşamamızı engellemesine izin vermiş oluyoruz ve geçmiş sıkıntılarımızı geleceğe taşıyoruz. o zaman yeni bir gelecek istiyorsak geçmişi geçmişte bırakıp bugünü yaşamamız daha akılcı olmaz mı?