hayat, risk almakla; ilk anda hiç bir zaman yapamayacağınızı düşündüğünüz şeyleri yapmakla; biraz çılgın olmak, kalbini takip etmek ve başkaları ne der diye endişelenmemekle ilgili. ve hepsinden önemlisi, kim olduğunuzu ve ne olduğunuzu öğrenmeyi sevmekle ilgili.

adına hayat dediğimiz şu içinde bulunduğumuz anı önemseyin

bazen ödül alan bazı sanatçılar “bütün hayatım boyunca bu ödül için çalıştım. benim için çok şey ifade ediyor” tarzı bir teşekkür konuşması yaparlar. tüm hayat boyunca uğraşılarak ulaşılmak için uğraşılan an, onu gerçekleştirmek için önemsenmesi gereken sayısız andan oluşuyor aslında. hayatımızı tek bir an için yok sayamayız öyle değil mi? o anları önemsemediğimiz sürece hayatımızı harcamış olmuyor muyuz? yoksa o anlar hayatımıza dahil değil mi?

hayatımızda yaşadığımız her bir şey, en büyüğünden en küçüğüne kadar her biri, bizi şu an içinde bulunduğumuz ana getirmiş durumda. o yüzden içinde bulunduğumuz ana değer biçilemez ve tümüyle bize ait bir zaman dilimi. bütün kararlarımızı içinde bulunduğumuz anda veriyoruz. ne öncesinde ne sonrasında. o karaları içinde bulunduğumuz anda hayata geçiyoruz. ne öncesinde ne sonrasında. her şey içinde bulunduğumuz anda oluyor. olurken ve olduktan sonrasını içinde bulunduğumuz anda yaşıyoruz. ve buna hayat deniyor… kaçırmak yazık olur.

o yüzden tam da şu an, içinde bulunduğumuz anı önemseme zamanı; tabi kendimize ve hayatımıza değer veriyorsak.